بهترین فیلم‌های ترسناک 2025 که باید ببینید

2025 سال عجیبی برای ژانر وحشت بود. استودیوهای A24 و نئون همچنان همکاری خودشان را با چند فیلم‌ساز شاخص مثل آزگود پرکینزِ پرکار و برادران فیلیپو ادامه دادند. شادر هم مثل همیشه، چهار گوشه‌ی دنیا را زیر و رو کرد تا عجیب‌ترین، وهم‌آلودترین و نامتعارف‌ترین نمونه‌های ژانر وحشت را بیرون بکشد. اگر طرفدار استیون کینگ هستید و به کارهای آخرالزمانی‌ترش بیشتر از وحشت‌های کلاسیک علاقه دارید، فیلم‌های ترسناک 2025 برایتان هدایای قابل توجهی دارند.

البته درباره‌ی سریال به دری خوش آمدی (Welcome to Derry) که جزوی از فرنچایز آن (It)  است نظرها کمی متفاوت بود. دنباله‌ها و اسپین‌آف‌ها یکی پس از دیگری آمدند و رفتند که بعضی قابل قبول و بعضی واقعا اعصاب‌خردکن بودند. راستش را بخواهید، اگر اول سال کسی می‌گفت وارنر قرار است 12 ماه تمام میدان‌دار ژانر وحشت باشد، باور نمی‌کردیم. اما خب باید بگویم که غافلگیرمان کرد! اما وقتی به عقب نگاه می‌کنیم، شگفتی‌ها و انتخاب‌های غیرمنتظره‌ای که خیلی زود به نقطه‌ عطف تبدیل شدند، خیلی بیشتر از لحظه‌های ضعیف به چشم می‌آیند.

در میان 10 فیلم برتر ما، چند اثر را می‌شود دید که فیلم‌سازانی جسور از ژانر وحشت برای بیان حرف‌هایی هم کاملا شخصی و هم مهم و فراگیر استفاده کرده‌اند و در نمونه‌های درخشانی مثل گناهکاران (Sinners) و فرانکنشتاین (Frankenstein) این دو وجه به شکل ماهرانه در کنار هم نشسته‌اند. از درس تاریخِ بلندپروازانه رایان کوگلر تا برداشت گیرمو دل‌تورو از یک کلاسیک گوتیک، از اثری غافلگیرکننده و به‌طرز شوکه‌کننده در یک فرنچایز قدیمی تا یک کابوس عجیب‌ و غریب که مستقیم از ژاپن سر رسیده است، در ادامه با بهترین فیلم‌های ترسناک 2025 آشنا شوید.

10. آرزوی بهترین‌ها برای همه (Best Wishes to All)

• کارگردان: یوتا شیموتسو
• بازیگران: کوتونه فوروکاوا، یوشیکو اینویاما، ماساشی آریفوکو
• امتیاز راتن تومیتوز: 77 از 100
• امتیاز IMDb به فیلم: 6.1 از 10

در خانه‌ای دنج در دل روستا، اتفاقی عجیب در جریان است. یک دانشجوی پرستاری از توکیو (کوتونه فوروکاوا) برای دیدن پدربزرگ و مادربزرگش به روستا می‌رود. آن‌ها گاهی بیش از حد سرحالند و گاهی انگار کامل از دنیا کَنده‌اند. مادربزرگ مدام از نوه‌ی عزیزش می‌پرسد: «خوشحالی؟» شب‌ها صداهای عجیبی در خانه می‌پیچد و دختر جوان اصلا احساس امنیت نمی‌کند. تازه این قبل از آن است که مردی چاق و میانسال را ببیند که با زیرشلواری‌های چرک و چسبان، با چشم‌ها و دهانی دوخته‌شده از جلوی درِ آشپزخانه رد می‌شود.

اولین فیلم بلند یوتا شیموتسو مدت‌ها در جشنواره‌ها چرخ می‌خورد تا بالاخره به این‌جا رسید و اغراق نیست اگر بگوییم این فیلم بی‌رقیب، یکی از بهترین فیلم‌های ترسناک 2025 و قابل‌توجه‌ترین اثر ژاپنی چند دهه‌ی اخیر است. از بازی دقیق فوروکاوا تا شیوه‌ی غیرمستقیم روایت که آرام‌آرام رازهایش را رو می‌کند و میان‌پرده‌های سورئال و لینچی، همه‌ چیز دقیقا همان‌طور که باید اثر می‌گذارد.

گاهی لازم است کسی تلنگری بزند و یادمان بیندازد امتیاز، رفاه و رضایت شخصی معمولا بهایی دارند. این فیلم اما فقط تلنگر نمی‌زند بلکه این حقیقت را محکم می‌کوبد توی صورتت.

• 12 فیلم ترسناک آسیایی برتر که باید ببینید

9. همنشین (Companion)

• کارگردان: درو هنکاک
• بازیگران: سوفی تاچر، جک کواید، لوکاس گیج
• امتیاز راتن تومیتوز: 93 از 100
• امتیاز IMDb به فیلم: 6.9 از 10

پسری تنها و معمولی به نام جاش (جک کواید) با دختری به نام آیریس آشنا می‌شود (سوفی تاچر). آشناییشان بامزه و دلنشین است. چند ماه جلوتر می‌رویم و آیریس نگران آخر هفته‌ای است که قرار است با دوستان دوران دانشگاه جاش بگذراند. برخورد دوستان جاش کمی دوپهلوست. انگار خیلی هم از دوست‌دختر جدید رفیقشان خوششان نیامده. از همان پرده‌ی اول می‌شود حدس زد که اوضاع قرار است به هم بریزد.

اما چیزی که واقعا غافلگیرکننده است، مسیری ا‌ست که فیلم درو هنکاک، نویسنده و کارگردانش، بعد از یک پیچ تند به قلمرو آینه‌ی سیاه (Black Mirror) می‌کشد. هرچه زودتر سراغ این کمدی رمانتیکِ کابوس‌وار که یکی از بهترین فیلم‌های ترسناک 2025 است بروید و تماشای بازی سوفی تاچر را از دست ندهید که هر چرخش داستان و هر واکنش انتقام‌جویانه را دقیق و حساب‌شده اجرا می‌کند.

8. مقصد نهایی: خطوط خونی (Final Destination: Bloodlines)

• کارگردان: زک لیپوفسکی، آدام استین
• بازیگران: تونی تاد، برک بسینجر، ریچارد هارمون
•  امتیاز راتن تومیتوز: 92 از 100
• امتیاز IMDb به فیلم: 6.7 از 10

باید اعتراف کنیم اصلا انتظارش را نداشتیم که یک قسمت جدید از فرنچایز مقصد نهایی را ببینیم. با این حال، این مجموعه‌ی ترسناک دهه‌ی 2000 درباره‌ی آدم‌هایی که مرگ را دور می‌زنند و عزرائیلی که حسابی شاکی می‌شود و با نقشه‌هایی پیچیده دنبال پس‌گرفتن جان‌های مورد نظرش می‌رود بعد از 14 سال غیبت روی پرده‌ی سینما برگشت و بهترین قسمت خود بعد از فیلم اول را تحویل داد.

فیلم با یک سکانس افتتاحیه‌ی کش‌دار و نفس‌گیر شروع می‌شود و کاری می‌کند که دیگر هرگز با خیال راحت پا به رستوران‌های گردانِ مرتفع نگذارید. این فصل تازه، دانشجویی (کیتلین سانتا خوانا) را دنبال می‌کند که کابوس‌هایی تکرارشونده درباره‌ی یک فاجعه‌ی تاریخی می‌بیند. خیلی زود معلوم می‌شود مادربزرگش (گابریل رز) زمانی در دل همان فاجعه حضور داشته، اما به شکل معجزه‌آسایی جان سالم به در برده است.

خبر بد؟ همین زنده‌ ماندن، تمام نسل بعد از او از جمله نوه‌اش را مستقیم در تیررس مرگ قرار می‌دهد. بعد، پشت سر هم شاهد سکانس‌های مرگ‌بارِ اغراق‌شده و دیوانه‌واری هستیم که هر کدام مثل یک ماشین کشتار کار می‌کنند و صحنه‌هایی می‌سازند که حسابی حال ‌و هوای اسلشرهای متافیزیکیِ قدیمی را زنده و همان حس نوستالژیک را ارضا می‌کنند.

7. فرانکنشتاین

• کارگردان: گیرمو دل‌تورو
• بازیگران: اسکار آیزاک، جیکوب الوردی، میا گاث
• امتیاز راتن تومیتوز: 85 از 100
• امتیاز IMDb به فیلم: 7.5 از 10

گی‌یرمو دل‌تورو بارها گفته که اقتباس منحصربه‌فردش از رمان مری شِلی را موقع ساخت، فیلم ترسناک نمی‌دانسته و دنبال یک روایت احساسی بوده که فراتر از شوک‌های ناگهانی عمل کند. با این حال، نتیجه‌ی نهاییِ باشکوه فیلم، کاملا و بی‌دردسر در دل ژانر وحشت جا می‌گیرد و دقیقا همان چیزی ا‌ست که از دل‌تورو انتظار می‌رود. یعنی فیلمی مجلل اما پر آب و تاب، لطیف اما عجیب، وفادار به متن اصلی و در عین حال سرشار از ادای دین به انواع و اقسام عناصر گوتیک و ژانری.

مهم‌تر از همه، این فیلم داستانی عمیقا شخصی درباره‌ی طردشدگی و تلاش برای شکستن چرخه‌های فرزندپروری بد است آن هم بدون کم گذاشتن هیاهو و خشونت. ویکتور فرانکنشتاین با بازی اسکار آیزاک ترکیبی است از یک شیک‌پوش قرن هجدهمی و یک ستاره‌ی راکِ پرادعای دهه‌ی شصت. انگار لرد بایرون را با برایان جونز به‌صورت ژنتیکی یکی کرده باشند. برای آن‌هایی که جیکوب الوردی را فقط با سریال سرخوشی (Euphoria) می‌شناسند، برداشت همدلانه‌اش از موجودی که هم معصوم و هم فرشته‌ی انتقام است حسابی غافلگیرکننده و چشم‌گیر است.

6. پسر خوب (Good Boy)

• کارگردان: بن لئونبرگ
• بازیگران: شین جنسن، لری فرسندن، آنیا کراوچک
• امتیاز راتن تومیتوز: 91 از 100
• امتیاز IMDb به فیلم: 6.2 از 10

فیلم درباره‌ی خانه‌های جن‌زده زیاد داریم، اما باید به ایده‌ی خلاقانه‌ی بن لئونبرگ امتیاز داد که برای اولین بار یکی از این داستان‌ها را از دید یک سگ روایت می‌کند. ایندی، یک گلدن رتریور است که همراه صاحب بیمار خود (شین جنسن) از شهر به خانه‌ای در حومه نقل مکان می‌کند تا مرد بتواند دوره‌ی نقاهتش را بگذراند. خیلی زود مشخص می‌شود این خانه‌ی خانوادگیِ نفرین‌شده فقط میزبان این دو نفر نیست با این تفاوت که فقط ایندی قادر است حضور روحی خبیث را که در سایه‌ها کمین کرده حس کند.

فقط همین سگ وفادار است که می‌تواند جلوی کشیده ‌شدن صاحبش به هر قلمرو شومی که این موجود از آن آمده بگیرد. خوشبختانه لئونبرگ هرگز از این زاویه‌ی دیدِ چشمِ سگ فاصله نمی‌گیرد و بلد است یک تریلر ماورایی را حول بازیِ جذاب و گیرایِ قهرمان چهارپایش بسازد. برای همین است که می‌گویند سگ بهترین دوست انسان است! چون اگر لازم باشد، حتی از دست ارواح هم نجاتت می‌دهد.

• ۱۰ سریال ترسناک شبیه آن: به دری خوش آمدید

5. گناهکاران

• کارگردان: رایان کوگلر
• بازیگران: مایکل بی جردن، هیلی استاینفلد، مایلز کاتن
• امتیاز راتن تومیتوز: 97 از 100
• امتیاز IMDb به فیلم: 7.6 از 10

گناهکاران یکی از بهترین فیلم‌های ترسناک 2025 ا‌ست که در آن رایان کوگلر و همکار و منبع الهام همیشگی‌اش، ستاره‌ی قرن بیست‌ویکمی مایکل بی جردن، حسابی به ژانر خون‌آشامی حمله می‌کنند و تا حدودی موفق می‌شوند هم‌زمان یک فیلم گانگستری کلاسیکِ دهه‌ی 1930، ادای دینی به موسیقی بلوز و یک درس تاریخ درباره‌ی دو آمریکای جدا از هم اما به‌شدت نابرابر را هم در دلش جا بدهند.

دوقلوهای جنوبی به نام‌های اسموک و استک هر دو با بازی جردن، آن‌قدر متفاوت که یادت می‌رود در حال تماشای یک بازیگر هستی بعد از مدتی زندگی در شمال، با نقشه‌هایی بزرگ به زادگاهشان برمی‌گردند تا بیرون شهر یک کلوپ راه بیندازند. خبر خوب این است که پاتوقشان خیلی زود دل جامعه را می‌برد. خبر بد؟ توجه یک خون‌آشام آلفا (جک اوکانل) را هم جلب می‌کند که خیلی مودبانه دوست دارد بیاید داخل و حاضران را نوش جان کند.

کنایه‌ها به تصاحب فرهنگی و استانداردهای دوگانه‌ی نژاد و سرمایه‌داری، شانه‌به‌شانه‌ی سکانس‌های اکشنِ خونین و صحنه‌پردازی‌های جاه‌طلبانه پیش می‌روند آن هم قبل از این‌که کوگلر ضربه‌ی نهایی را با یک نمایش خیره‌کننده وارد کند و قرن‌ها موسیقی سیاه‌پوستان را واقعا زیر یک سقف به هم پیوند بزند.

4. 28 سال بعد (28 Years Later)

• کارگردان: دنی بویل
• بازیگران: جودی کومر، آرون تیلور جانسون، جک اوکانل
• امتیاز راتن تومیتوز: 89 از 100
• امتیاز IMDb به فیلم: 6.6 از 10

یکی از بهترین فیلم‌های زامبی‌محور تاریخ بعد از سال‌ها دوباره روی کار آمد و قسمت سوم و دیرهنگام فرنچایز 28 روز بعد (28 Days Later…) را زنده کرد تا آغازگر طلوعی تازه برای مردگانِ خشمگین باشد. دنی بویلِ کارگردان، الکس گارلندِ فیلمنامه‌نویس، اندرو مک‌دانلدِ تهیه‌کننده و آنتونی داد منتلِ فیلم‌بردار، نگاه آخرالزمانی خود به جهانی لبِ پرتگاه را با چاشنی پررنگی از وحشت فولکلور بریتانیایی، اضطراب نوستالژیکِ ملی‌گراییِ روزهای خوب گذشته و تمرکز روی نسلی که در سایه‌ی هرج‌ومرجِ عادی‌شده بزرگ شده است عمیق‌تر کرده‌اند.

در این قسمت، با گونه‌های تازه‌ای از مبتلایان روبه‌رو می‌شویم که نه‌فقط جهش یافته‌اند، بلکه تکامل پیدا کرده و به آلفاهایی تبدیل شده‌اند که موجوداتی فوق ‌قدرتمندند که دردسر بزرگی می‌شوند هم برای اسپایکِ نوجوان (آلفی ویلیامز) و هم برای پزشکی مرموز (رالف فاینز) که در دژی ساخته‌شده از استخوان‌ها زندگی می‌کند. این فیلم هم ادامه‌ای قدرتمند برای کابوس پسا‌آخرالزمانیِ اصلی است و هم نقطه‌ی شروع یک سه‌گانه‌ی تازه که وعده می‌دهد حلقه‌ی میان زندگان و نفرین‌شدگان را بالاخره کامل کند.

• ۱۰ فیلم شبیه فرانکنشتاین گیرمو دل تورو

3. سلاح‌ها

• کارگردان: زک کرگر
• بازیگران: جاش برولین، جولیا گارنر، آلدن ارنرایک
• امتیاز راتن تومیتوز: 93 از 100
• امتیاز IMDb به فیلم: 7.5 از 10

تا اینجای کار احتمالا راز اصلیِ فیلم تازه و جاه‌طلبانه‌ی زک کرگر و دنباله‌ی معنویِ فیلم ترسناک بربرها (Barbarian) محصول سال 2022 را می‌دانید و می‌فهمید چرا بازی امی مدیگان در نقش مهمانی مرموز و ناخواسته، حسابی پای او را به فصل جوایز باز کرده است. با این حال، حتی وقتی تمام برگ‌های این تریلر روان‌شناختی رو شده، داستان ناپدید شدن بی‌دلیلِ 17 کودک در یک شب، هنوز هم لرزه به جان آدم می‌اندازد.

فیلم مدام بین روایت‌های مختلف جابه‌جا می‌شود و یک‌بار ماجرا را از نگاه یک معلم (جولیا گارنر) می‌بینیم، بار دیگر از زاویه‌ی دید یکی از شاگردانش (کری کریستوفرِ فوق‌العاده)، بعد از چشم‌های پدرِ یکی از بچه‌های گمشده (جاش برولین) و چند شخصیت دیگر. نتیجه؟ یکی از بهترین فیلم‌های ترسنام 2025 مثل گربه‌ای شکارچی که با طعمه‌ی زخمی‌اش در حال بازی است با تماشاگر بازی می‌کند.

پایان‌بندی بی‌محابای فیلم کاملا به‌جا و حساب‌شده است، اما چیزی که بیشتر در ذهن می‌ماند، نه ضربه‌ی نهایی، بلکه مهارت کرگر در رفت‌وآمد میان خط‌های داستانی و چیدنِ بی‌نقصِ مقدمات برای ضربه‌ی آخر است. این فیلم ترسناکی ا‌ست که دقیق می‌داند کِی و کجا را باید نشانه بگیرد.

2. او را برگردانید (Bring Her Back)

• کارگردان: برادران فیلیپو
• بازیگران: بیلی بارات، سورا وانگ، جونا رن فیلیپس
• امتیاز راتن تومیتوز: 89 از 100
• امتیاز IMDb به فیلم: 7.1 از 10

او را برگردانید ساخته‌ی دنی و مایکل فیلیپو، مثل هر فیلم ترسناکِ درست ‌و حسابی دیگری، به همان اندازه که درباره‌ی نیروهای ماورایی است، درباره‌ی درد شخصی و زخم‌های عمیق روحی هم هست. قهرمانان داستان، اندی (بیلی بارات)، نوجوانی داغ‌دیده و خواهر کم‌بینایش پایپر (سورا وانگ) هستند که به‌تازگی پدرشان را از دست داده‌اند. آن‌ها سر از یک سیستم سرپرستیِ سرد و بی‌احساس درمی‌آورند و به خانه‌ی زنی بیش از حد خوش‌رو به نام لورا (سالی هاوکینز) می‌رسند که خودش هم اخیرا دختر کم‌بینایش را از دست داده است.

حدس زدن ادامه‌ی ماجرا سخت نیست. لورا پایپر را مثل یک بچه‌ی نازپرورده در آغوش می‌گیرد و هم‌زمان، اندی را به شکلی خشن و حساب‌شده نادیده می‌گیرد. حتی پا را فراتر می‌گذارد و کاری می‌کند اندی شب‌ها جایش را خیس کند و از نظر روانی دچار فروپاشی شود. سوال اصلی این‌جاست که لورا واقعا دنبال چیست؟ و اصلا ماجرای آن یکی بچه‌ی تحت سرپرستی لورا چیست؟ اولیور (جونا رن فیلیپس) لال است و نگاهش همیشه انگار جای دیگری ا‌ست.

بدتر از آن، وقتی کسی حواسش به اولیور نیست، او شروع می‌کند به خوردن چیزهایی که اصلا نباید خورد. در نهایت معلوم می‌شود لورا واقعا کیست و چه نقشه‌ای در سر دارد (بله، ردپای چیزی ماورایی هم در میان است)، اما راستش این افشاگری به‌هیچ‌ وجه به اندازه‌ی تماشای تقلاهای درونی اندی ترسناک و تکان‌دهنده نیست. این فیلم درباره‌ی رنجی‌ است که بچه‌ها هرکدام به شکلی متفاوت تجربه می‌کنند. درباره‌ی پژواکِ بی‌توجهی و سواستفاده است که تا مدت‌ها باقی می‌ماند.

او را برگردانید به والدین کنترل‌گر و پیامدهای بیمارگونه‌ای می‌پردازد که می‌تواند به همراه داشته باشد. غمی عمیق و اندوهی خزنده در تار و پود فیلم جریان دارد که وحشت را پررنگ‌تر، سنگین‌تر و چسبنده‌تر می‌کند. این یک فیلم ترسناک است که ردش روی روح و حافظه‌ی مخاطب مثل لکه‌ای که به‌سادگی پاک نمی‌شود تا همیشه باقی می‌ماند.

1. دلقک در مزرعه‌ی ذرت (Clown in a Cornfield)

• کارگردان: الی کریگ
• بازیگران: کیتی داگلاس، آرون آبرامز، کوین دورند
• امتیاز راتن تومیتوز: 74 از 100
• امتیاز IMDb به فیلم: 5.6 از 10

دلقک‌های ترسناک از پنی‌وایزِ فیلم آن گرفته تا آرتِ دلقک در فیلم ترساننده (Terrifier) که در سال‌های اخیر به نماد تبدیل شده بخش جدانشدنی ژانر وحشت‌اند. امسال هم با دلقک تازه‌ای آشنا شدیم که شاید به‌اندازه‌ی آن‌ها سرشناس نباشد، اما تاثیرش کم نیست. فرِندو، دلقک فیلم دلقکی در مزرعه‌ی ذرت است. این فیلم به کارگردانی الی کریگ خیلی زود جای خودش را در فهرست دلقک‌های ترسناکِ ماندگار باز می‌کند. یک اسلشرِ نوجوان‌پسند با حال‌ و هوای شهرهای کوچک که از خشونت اغراق‌شده لبریز است و البته شوخی و خنده هم کم ندارد.

در نهایت، این فیلم یادآوری می‌کند که وحشت دقیقا باید همین‌قدر سرگرم‌کننده باشد. فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشته‌ی آدام سزار ساخته شده است و داستانش حول دختری به نام کوئین (کیتی داگلاس) می‌چرخد که همراه پدرش (آرون آبرامز) ناچار می‌شود برای شروعی تازه به شهر آرام کِتل اسپرینگز نقل مکان کند. این شهر بعد از آتش‌سوزی کارخانه‌ی شربت ذرتش روزگار خوشی ندارد و شکاف میان جوان‌ها و بزرگان شهر هر روز عمیق‌تر می‌شود. درست وسط این تنش‌ها، فرِندو سر و کله‌اش پیدا می‌شود و شمار قربانی‌ها یکی‌یکی بالا می‌رود.

نتیجه؟ هرج‌ومرجی لذت‌بخش و افسارگسیخته که تماشایش نهایت خوش‌گذرانی است. شاید این فیلم یکی از کم‌تر دیده‌شده‌های این فهرست باشد، اما ذره‌ای از برتری‌اش کم نمی‌شود و به سادگی یکی از بهترین فیلم‌های ترسناک 2025 لقب می‌گیرد. انگار الی کریگ اول یک فیلم کاملا خانوادگی با حس و حال آثار دیزنی ساخته و بعد ناگهان فرمان را می‌چرخاند و به سمت یک اسلشرِ بی‌پروا و خشنِ تمام ‌عیار پیش می‌رود. فیلم به‌جای این‌که مدام روی نوستالژیِ مخاطبان چهل‌ساله تمرکز کند، مشخصا نسل جوان‌تر را نشانه می‌گیرد و همین طراوتش را بیشتر می‌کند.

با این حال، آن‌قدر درست و حساب‌شده ساخته شده است که هر طرفدار اسلشر، فارغ از سن ‌و سال، می‌تواند (و باید) از این ضیافت دیوانه‌وار لذت ببرد. اگر دنیا جای منصفانه‌ای باشد، احتمالا در آینده باز هم فرِندو را خواهیم دید.

منبع: slashfilm و rollingstone