تاریخچه بازی کنترا: از تولد تا جاودانگی
روزی روزگاری، نام بازی کنترا معنای خاصی داشت؛ یک بازی اکشن درجه یک با گرافیک پیکسل آرت که نمایانگر بازیهای آرکید بود و موسیقی ساخته شده برای این بازی، آنقدر خلاقانه و تاثیر گذار بودند که قلب بازیکنان را لمس میکردند و آنها را در قالب یک سرباز، به دنیایی از چالش و شگفتی میفرستادند. در آن دوران، بازیهای کنترا تا حدی نوآورانه ظاهر شدند که بعضی از کاربران تنها به خاطر این عنوان، کنسول NES را خریدند تا بتوانند در دنیای دو بعدی این بازی، نقشآفرینی کنند.
در طول سالها، بازی کنترا به طول مداوم درخشید و عناوین فوقالعادهای از دنیای این بازی منتشر شدند، اما بر خلاف دیگر مجموعههای معروف دهه 80، از چشم افتاد و تا حد زیادی فراموش شد. البته سالها است که این بازی از دوران شکوه خود خارج شده، اما طرفداران هنوز هیجان گذشته را به یاد دارند و طرفداران جدید عظمت عناوین کلاسیک را کشف میکنند.
بازی کنترا در ابتدا توسط شرکت کونامی و به عنوان یک بازی آرکید در سال 1987 توسعه داده شد و توانست مهمترین هدف خود مبنی بر ارائه یک بازی تیراندازی بدون حاشیه و مستقیم را محقق کند. بازیکنان کنترل دو شخصیت بیل رایزر و لنس بین را بر عهده میگرفتند که به عنوان دو نیروی عملیاتی این وظیفه را برعهده داشتند تا زمین را از وجود موجودات بیگانه پاک کنند. بازی کنترا یک نمونه عالی از سبک Run and Gun بود که در قالب گرافیک دو بعدی روایت میشد. در این بازی، شخصیت از سمت چپ به راست حرکت میکرد و در کنار مبارزه با دشمنان، از موانع و چالشها عبور میکرد تا در نهایت، به باسفایت برسد.
سادگی بازی کنترا در کنار اتمسفر جدی، گرافیک پیکسلی و موسیقی متن، بازیکنان زیادی را به خود جذب کرد و موجب شد تا بازیکنان با مکانیکهای پیچیده درگیر نشوند و بتوانند به سرعت به گیمپلی بازی عادت کنند. خوشبختانه، موفقیت بازی کنترا در دستگاههای آرکید، انتشار نسخه خانگی آن را تضمین کرد و در سال ۱۹۸۸، این بازی وارد کنسولهای خانگی شد.
تولد ژانر اکشن روی نینتندو
پورت بازی کنترا به کنسول NES در سال 1988، به تعریف ژانر اکشن در بازیهای ویدیویی این کنسول کمک شایانی کرد. در آن زمان، مفهوم پورت بازیهای آرکید به کنسولهای خانگی، موضوع خاصی نبود، اما کیفیت بالای پورت، این بازی را به دوران اوج خود رساند. گیمپلی بازی همچنان لذت بخش و چالشبرانگیز بود و ترکیب گرافیک و موسیقی در ارائه تجربه منحصر بفرد نقش زیادی داشت.
موفقیت کنترا به قدری چشمگیر بود که دو سال بعد، دنبالهای مستقیم با نام Super C در سال 1990 برای کنسول گیمبوی منتشر شد. گیمپلی اکشن بازی هیجانانگیز بود و گرافیک 8 بیتی و موسیقی، یکبار دیگر یک اثر موفق را خلق کردند. در حالی که کنترا از بخشهایی با ظاهر شبه سهبعدی استفاده میکرد، Super C این ویژگی را کنار گذاشت. به جای آن، این بازی ترکیبی از مراحل سنتی با حرکت جانبی ارائه داد. این تغییر نه تنها تنوع بیشتری به بازی بخشید بلکه پویاییها و استراتژیهای جدیدی را نیز به گیمپلی اضافه کرد. در نتیجه Super C توانست تجربهای متفاوت و تازه نسبت به نسخه اصلی کنترا را به بازیکنان ارائه دهد.
برای طرفدارانی که میخواستند بازی کنترا را در حال حرکت تجربه کنند، بازی Operation C در سال ۱۹۹۱ برای کنسول Game Boy منتشر شد و به عنوان یک نسخه عالی از این سری شناخته شد. با اینکه این بازی از نظر مقیاس کوچکتر از نسخههای کنسولی خود بود اما همچنان تجربه یک کنترا کلاسیک را ارائه داد که طرفداران دوست داشتند. اولین اشتباه سری کنترا با بازی Contra Force آغاز شد؛ عنوانی که قرار نبود یک بازی از سری کنترا باشد. این بازی که در ابتدا با نام Arc Hound شناخته میشد، تنها در ایالات متحده منتشر شد. با اینکه موسیقی شگفتانگیز و چهار شخصیت قابل بازی ارائه میداد، اما افت سرعت شدید و مشکلات پرش تصویر (sprite flickering) باعث شد نتواند نظر مثبت طرفداران و منتقدان را جلب کند.
زمانی که نسل بعدی کنسولهای بازی وارد میدان شد و مرزهای فناوری را جابجا کرد، Konami نیز در مرکز این تحول قرار داشت و برخی از بهترین عناوین را برای Super NES و Sega Genesis ارائه داد. در سال ۱۹۹۲، بازی Contra III: The Alien Wars به دلایل مختلفی، نقطه عطف این مجموعه بود.
- این اولین عنوان از سری Contra بود که در عصر ۱۶ بیتی منتشر شد.
- این بازی شامل بخشهای نمای بالا با استفاده از فناوری Mode-7 بود.
- همچنین اولین نسخهای بود که تحت هدایت Nobuya Nakazato ساخته شد.
با این حال کنترا به یک کنسول قانع نشد؛ در سال ۱۹۹۴، بازی Contra: Hard Corps برای سگا جنسیس منتشر شد. این نسخه ویژگیهای جدیدی از جمله چهار شخصیت قابل بازی جدید، حرکات اسلاید، مسیرهای شاخهای که به پایانهای مختلف منجر میشدند و درجه سختی بالایی که تواناییهای Genesis را به چالش میکشید، ارائه داد. Hard Corps با قدرت وارد میدان شد و تا پایان، تجربهای هیجانانگیز را ارائه داد.
تلاش برای بقا در گرافیک 3 بعدی
با ورود نسل جدید کنسولهای بازی در دهه ۹۰ و ظهور کنسولهایی مانند Sony PlayStation، Sega Saturn و Nintendo 64، طرفداران سری Contra هیجانزده بودند که این مجموعه چه مسیرهای جدیدی را میتواند طی کند اما چیزی که طرفداران دریافت کردند، کاملاً بر خلاف انتظاراتشان بود.
به جای اینکه بازی توسط Konami توسعه داده شود، دو عنوان بعدی از سری یعنی Contra: Legacy of War در سال ۱۹۹۶ و C: The Contra Adventure در سال ۱۹۹۸ توسط شرکت مجارستانی Appaloosa Interactive ساخته شدند.
هر دو بازی در دورانی منتشر شدند که توسعهدهندگان بازیها در حال گذر از طراحی دوبعدی به سهبعدی بودند. به همین دلیل، هر دو نسخه منتشرشده توسط Appaloosa با انتقادات شدید طرفداران و منتقدان مواجه شدند. گرافیک غیرجذاب، گیمپلی سطحی و فقدان کیفیتی که سری Contra به آن شناخته شده بود، بازیهای جدید دنیای کنترا را به نابودی کشاند. با اینکه هر دو بازی قابل اجرا بودند و مشکلات فنی زیادی نداشتند، اما عناوین عرضه شده مرتبط به دنیای این بازی، توسط طرفداران نادیده گرفته میشدند.
در سال 2002 و پس از عرضه کنسول پلیاستیشن 2، کونامی دوباره به اصول اولیه خود در ساخت بازی کنترا بازگشت و سری کنترا را به ریشههای اکشن و تیراندازی خود بازگرداند. این مجموعه را با ترکیبی از اکشن کلاسیک و حال و هوای تاریکتر به دوران اوج خود بازگرداند.
این بازی دارای گرافیک سهبعدی بود، اما مراحل همچنان به صورت اسکرول جانبی طراحی شده بودند. لحن کلی بازی بسیار تاریکتر از نسخههای پیشین بود. موسیقی سنگین و هیجانانگیز توسط آهنگساز مشهور Akira Yamaoka ساخته شد. درجه سختی بازی افزایش یافت و بازیکنان با انبوهی از هیولاهای ترسناک روبرو شدند.
این بازی واکنشهای متفاوتی دریافت کرد؛ برخی از بازیکنان به دلیل اتمسفر تاریک و سختی بالای بازی احساس نارضایتی کردند، در حالی که طرفداران قدیمی از بازگشت به سبک کلاسیک استقبال کردند. در سال ۲۰۰۴، بازی Neo Contra منتشر شد که تغییرات جدیدی را در فرمول گیمپلی ارائه داد: این بازی شامل مراحل نمای بالا و ایزومتریک بود که پویایی جدیدی به گیمپلی اضافه کرد. اکشن بازی بسیار اغراقآمیز بود مثل دویدن روی تیغههای چرخان هلیکوپتر و نابود کردن موشکها در هوا.
نئو کنترا همچنین طنز بیشتری به داستان اضافه کرد و شخصیتهایی مانند سامورایی Genbei “Jaguar” Yagyu و دشمنانی چون Animal Contra (یک سگ فرمانده) را معرفی کرد. این بازی با دور شدن از سبک کلاسیک، تجربهای متفاوت ارائه داد که برخی از طرفداران آن را تحسین کردند، اما دیگران آن را کمتر شبیه نسخههای اصلی دانستند.
خداحافظی با یک افسانه
در سال ۲۰۰۷، بازی Contra 4 که توسط WayForward Technologies برای کنسول Nintendo DS توسعه داده شده بود، منتشر شد و نقدهای مثبتی دریافت کرد. این بازی توانست با بازگشت به ریشههای کلاسیک سری، نظر طرفداران قدیمی را جلب کند.
در سال ۲۰۰۹، بازی Contra ReBirth که توسط شرکت M2 توسعه داده شده بود، به صورت انحصاری و دیجیتال در فروشگاه Nintendo Wii عرضه شد. این عنوان هم بازخوردهای خوبی دریافت کرد و تجربهای نوستالژیک از سری را ارائه داد. در سال ۲۰۱۱، بازی Hard Corps: Uprising که توسط Arc System Works منتشر شد. این بازی فقط به صورت دیجیتال برای کنسولهای Xbox 360 و PS3 عرضه شد و به خاطر گیمپلی و طراحی گرافیکی جذابش مورد تحسین قرار گرفت.
اما تا سال ۲۰۱۹ طول کشید تا کونامی یک بازی جدید از سری Contra را با توسعه داخلی ارائه دهد. بازی Contra: Rogue Corps با بازگشت Nobuya Nakazato منتشر شد، اما متأسفانه نتوانست رضایت طرفداران یا منتقدان را جلب کند. انتقادات اصلی به گرافیک ضعیف، داستان نامناسب، و مأموریتهای اصلی بیکیفیت آن وارد شد. بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷، کونامی 3 بازی موبایل از سری کنترا و چهار دستگاه اسلات ماشین (پچینکو) مرتبط با این مجموعه منتشر کرد. این سالها که شرکت از یکی از مجموعههای برجسته خود فاصله گرفته بود، باعث شد نتواند محصولاتی باکیفیتی که طرفداران قدیمی انتظار داشتند را ارائه دهد.
در سالهای اخیر، وضعیت شرکت کونامی به موضوعی بحثبرانگیز تبدیل شده است که بسیاری از افراد به طور عمیق آن را بررسی کردهاند. دیدن یکی از شرکتهای کلاسیک صنعت بازی که زمانی با عناوین و مجموعههای برجستهاش شناخته میشد، اما حالا از مدلهای تجاری که محبوبیت آن را رقم زده بودند فاصله گرفته است، بسیار ناراحتکننده است. با این حال، با در نظر گرفتن رویکردهای تجاری معاصر کونامی، حرکت اخیر این شرکت برای انتشار مجموعههای سالگرد از سریهای کلاسیک خود، هم عجیب و هم تا حدی مثبت تلقی میشود.
در سال ۲۰۱۹، کونامی سه مجموعه بازی را تحت نامهای Arcade Classics Collection، Contra Collection و Castlevania Collection منتشر کرد که هر یک از این مجموعهها شامل بازیهایی بودند که نمایانگر دوران طلایی کونامی محسوب میشدند. اگرچه این مجموعهها بسیار عالی بودند و بازخورد مثبتی از سوی طرفداران دریافت کردند، اما به نظر میرسید که کونامی بالاخره تصمیم گرفته است به نظرات طرفداران گوش دهد و دوباره وارد میدان شود.
بازی Contra: Rogue Corps شاید بازگشت باشکوهی که طرفداران انتظار داشتند نبود، اما دیدن اینکه کونامی همچنان برای سریهای کلاسیک خود بازی جدید میسازد، نشانهای امیدوارکننده بود. اگرچه کنترا دیگر جایگاه سابق خود را ندارد، اما همیشه امید وجود دارد که این مجموعه روزی با شکوه دوباره بازگردد و تجربههای گیمپلی کلاسیکی را ارائه دهد که زمانی باعث محبوبیت بینظیر آن شده بودند.
