آموزش اجرای بازی های قدیمی پلی استیشن روی اندروید

دوست دارید بازی‌های نوستالژیک کنسول‌های سونی را روی گوشی موبایل‌تان تجربه کنید؟ ما در این‌جا با آموزش اجرای بازی های قدیمی پلی استیشن روی اندروید این مسیر را برایتان هموار کرده‌ایم. پس در ادامه این مطلب با مایکت همراه باشید.

صنعت سرگرمی‌های دیجیتال در سه دهه گذشته شاهد تحولاتی بنیادین بوده است، اما کمتر نقطه‌ی عطفی به اندازه ظهور کنسول‌های خانگی سونی، یعنی پلی استیشن ۱ و پلی استیشن ۲، مسیر تاریخ را تغییر داده است. PS1 که در سال ۱۹۹۴ با اسم رمز PSX معرفی شد، با عبور جسورانه از کارتریج‌های سنتی به دیسک‌های فشرده (CD) و معرفی گرافیک سه‌بعدی ریل‌تایم (Real-time)، استانداردهای بصری و روایی بازی‌های ویدیویی را بازتعریف کرد. این کنسول با فروش بیش از ۱۰۲ میلیون واحد، بستری را فراهم کرد که در آن توسعه‌دهندگان می‌توانستند جهان‌هایی پیچیده‌تر خلق کنند. پس از آن، PS2 در سال ۲۰۰۰ با بهره‌گیری از پردازنده افسانه‌ای Emotion Engine و ادغام پخش‌کننده DVD، نه‌تنها به پرفروش‌ترین کنسول تاریخ با بیش از ۱۵۵ میلیون واحد فروش تبدیل شد، بلکه مفهوم مرکز سرگرمی خانگی را هم تثبیت کرد.

حالا با پیشرفت توان پردازشی دستگاه‌های همراه و تکامل معماری ARM در چیپست‌های موبایل (نظیر Snapdragon 8 Gen 3 و سری Dimensity)، شبیه‌سازی این سیستم‌های پیچیده روی سیستم‌عامل اندروید به سطحی از بلوغ رسیده است که امکان اجرای بازی‌ها را فراهم می‌کند و با استفاده از تکنیک‌هایی نظیر Upscaling و تصحیح هندسی، کیفیتی فراتر از سخت‌افزار اصلی را ارائه می‌دهد. با این حال، فرآیند شبیه‌سازی، به‌ویژه برای معماری پیچیده و چندپردازنده‌ای پلی استیشن ۲، همچنان با چالش‌های فنی نظیر مدیریت دما و ترجمه دستورالعمل‌های برداری روبروست.

ما در این مقاله قصد داریم به سراغ آموزش اجرای بازی‌های قدیمی پلی استیشن روی اندروید برویم. پس اگر دوست دارید روی گوشی موبایل‌تان بازی‌های نوستالژیک کنسول‌های سونی را تجربه کنید، ادامه این مطلب را به هیچ عنوان از دست ندهید.

معماری سخت‌افزاری و چالش‌های شبیه‌سازی

برای درک عمیق تنظیمات نرم‌افزاری شبیه‌سازها، ابتدا باید معماری سخت‌افزاری کنسول‌های هدف را کالبدشکافی کرد. شبیه‌سازی در واقع ترجمه دستورالعمل‌های سخت‌افزار مبدا (مانند پردازنده MIPS) به زبان سخت‌افزار مقصد (ARM در اندروید) است. در این مسیر هرچه معماری مبدا پیچیده‌تر و غیرمعمول‌تر باشد، بار پردازشی برای ترجمه دقیق (Cycle-Accurate) بیشتر خواهد بود.

پلی استیشن ۱: محدودیت‌های هندسی و راهکارهای مدرن

PS1 از پردازنده R3000A با معماری MIPS و یک واحد پردازش گرافیکی (GPU) اختصاصی استفاده می‌کرد که فاقد Z-buffer و واحد محاسبات اعشاری (Floating Point Unit) برای مختصات هندسی بود. این محدودیت سخت‌افزاری باعث می‌شد که محاسبات مربوط به موقعیت رئوس (Vertices) به‌صورت اعداد صحیح انجام شود. نتیجه این امر، پدیده‌ای بصری موسوم به لرزش پلیگون‌ها (Polygon Jitter) یا Wobbly Polygons بود که در آن بافت‌ها و مدل‌های سه‌بعدی هنگام حرکت دوربین دچار به‌هم‌ریختگی می‌شدند. علاوه بر این، تکنیک Texture Mapping در این کسنول از نوع Affine بود که پرسپکتیو صحیح را در نظر نمی‌گرفت و باعث می‌شد بافت‌ها در زوایای تند، کج شوند.

در شبیه‌سازی مدرن روی اندروید، به‌ویژه در نرم‌افزار DuckStation، این محدودیت‌ها از طریق تکنولوژی PGXP (Parallel/Precision Geometry Transform Pipeline) برطرف شده‌اند. PGXP با تزریق دقت اعشاری به محاسبات هندسی و اصلاح نگاشت بافت‌ها، تصویری پایدار و بدون لرزش ارائه می‌دهد که روی سخت‌افزار اصلی غیرممکن بود. این تکنولوژی نشان‌دهنده تفاوت بین شبیه‌سازی دقیق و شبیه‌سازی بهبودیافته است.

• آموزش نصب بازی روی پلی استیشن

پلی استیشن ۲: هیولای Emotion Engine

شبیه‌سازی پلی استیشن ۲ به مراتب چالش‌برانگیزتر است. سونی برای این کنسول، پردازنده‌ای به نام Emotion Engine (EE) را به کار برده بود که دو واحد برداری قدرتمند (V0 و V1) برای محاسبات فیزیک و هندسه داشت. این واحدها به صورت موازی با پردازنده اصلی کار می‌کردند. هماهنگ‌سازی دقیق (Synchronization) بین آن‌ها و پردازنده گرافیکی (Graphics Synthesizer) نیازمند توان پردازشی عظیمی است. در پلتفرم اندروید، شبیه‌سازهایی نظیر AetherSX2 و NetherSX2 باید این همزمانی پیچیده را مدیریت کنند. تنظیماتی مانند EE Cycle Rate (نرخ چرخه پردازنده) به‌صورت مستقیم سرعت کلاک این شبیه‌سازی را هدف قرار می‌دهند. کاهش این نرخ (Underclocking) می‌تواند بار پردازشی را کاهش دهد تا دستگاه‌های اندرویدی ضعیف‌تر بتوانند بازی را اجرا کنند، اما این کار ممکن است منجر به ناهماهنگی صدا و تصویر یا لگ شود.

شبیه‌سازی پلی استیشن ۱ با DuckStation؛ استاندارد طلایی

در اکوسیستم اندروید، دوران حکمرانی شبیه‌سازهای قدیمی و منبع‌بسته مانند ePSXe به پایان رسیده است. تحقیقات و بازخوردهای کاربران نشان می‌دهد که DuckStation به‌دلیل دقت بالا، متن‌باز بودن و قابلیت‌های گرافیکی پیشرفته، به استانداردی برای اجرای بازی‌های PS1 تبدیل شده است.

مقایسه فنی: DuckStation در برابر ePSXe

شبیه‌ساز ePSXe که زمانی محبوب‌ترین گزینه بود، سال‌هاست به‌روزرسانی معناداری دریافت نکرده و رابط کاربری آن برای اندرویدهای مدرن بهینه نیست. در مقابل، DuckStation با تمرکز بر دقت چرخه و ارائه ویژگی‌های مدرن توسعه یافته است. جدول زیر تفاوت‌های کلیدی این دو را نشان می‌دهد:

ویژگی	DuckStation	ePSXe
معماری توسعه	متن‌باز (Open Source)؛ بروزرسانی مداوم	متن‌بسته (Closed Source)؛ توقف توسعه (آخرین آپدیت ۲۰۲۲/۲۰۲۵)
اصلاح هندسی (PGXP)	دارد (حذف کامل لرزش پلیگون‌ها)	ندارد (لرزش بافت‌ها باقی می‌ماند)
رابط کاربری (UI)	مدرن و سازگار با کنترلر و صفحات لمسی	قدیمی و طراحی‌شده برای اندرویدهای قدیمی
عملکرد در دستگاه‌های ضعیف	نیاز به سخت‌افزار نسبتا قوی‌تر (64-bit)	عملکرد بهتر روی سخت‌افزارهای بسیار قدیمی (32-bit)
فرمت‌های پشتیبانی شده	CHD، BIN، ISO، CUE (عدم پشتیبانی از ZIP/RAR)	پشتیبانی از فرمت‌های فشرده قدیمی و پشتیبانی بهتر از PBP

تحلیل‌ها حاکی از آن است که ePSXe تنها برای دستگاه‌های بسیار ضعیف و قدیمی (مانند تبلت‌های پایین‌رده با چیپست‌های منسوخ مدیاتک) توجیه دارد، در حالی که DuckStation برای هر دستگاهی که در پنج سال اخیر تولید شده، گزینه‌ی بهتری به حساب می‌آید.

پیکربندی پیشرفته گرافیکی و بصری

قدرت واقعی DuckStation در منوی تنظیمات گرافیکی آن نهفته است. برای دستیابی به بهترین تعادل بین کیفیت بصری و عملکرد، باید به پارامترهای زیر توجه داشته باشید:

رندرکننده (Renderer) و رزولوشن: انتخاب رندرکننده Vulkan برای اکثر دستگاه‌های اندرویدی مدرن توصیه می‌شود. API ولکان بار کمتری روی پردازنده دارد و دسترسی مستقیم‌تری به GPU فراهم می‌کند که منجر به نرخ فریم پایدارتر می‌شود. در بخش Internal Resolution Scale، کاربران می‌توانند وضوح رندرینگ داخلی بازی را افزایش دهند. اگرچه افزایش رزولوشن تا 8x (4K) ممکن است، اما برای صفحات موبایل، مقادیر 3x (720p) تا 5x (1080p) نقطه تعادل ایده‌آل (Sweet Spot) محسوب می‌شوند. قابل ذکر است که افزایش بیش از حد رزولوشن بدون تاثیر بصری ملموس، تنها باعث مصرف باتری و گرم شدن دستگاه خواهد شد.

تنظیمات PGXP و اصلاح بافت‌ها: همان‌طور که ذکر شد، ویژگی PGXP Geometry Correction مهم‌ترین تنظیم برای مدرن‌سازی بازی‌های PS1 است. فعال‌سازی این گزینه در منوی Enhancement Settings لرزش مدل‌ها را حذف می‌کند. همچنین توصیه می‌شود گزینه Texture Filtering روی حالت Bilinear تنظیم شود تا لبه‌های تیز پیکسل‌ها نرم شوند؛ مگر این‌که کاربر خواهان ظاهر کاملا پیکسلی و نوستالژیک باشد که در این صورت Nearest Neighbor انتخاب بهتری خواهد بود. استفاده از Widescreen Hack می‌تواند بازی‌ها را در نسبت تصویر ۱۶:۹ اجرا کند، اما باید توجه داشت که این گزینه ممکن است باعث نمایش اشیا ناخواسته (Culling issues) در لبه‌های تصویر شود، زیرا موتور بازی اصلی برای رندر کردن آن مناطق طراحی نشده است.

دسترسی به منوهای مخفی: برخی کاربران ممکن است در پیدا کردن تنظیمات رزولوشن دچار مشکل شوند. مسیر دقیق دسترسی به این تنظیمات در نسخه اندروید عبارت است از: باز کردن منوی کشویی > انتخاب App Settings > رفتن به تب Graphics. در این‌جا می‌توان Internal Resolution Scale را تغییر داد.

• بهترین بازی‌های پلی استیشن پلاس

مدیریت ورودی‌ها و کنترلر

تجربه بازی‌های اکشن و پلتفرمر دقیق با کنترل‌های لمسی روی صفحه دشوار است. DuckStation قابلیت Automatic Mapping را ارائه می‌دهد که فرآیند اتصال کنترلرهای خارجی (نظیر DualShock 4، Xbox Controller یا دسته‌هایی مانند Gamesir) را بسیار ساده می‌کند. با رفتن به مسیر Controller Settings > Port 1 و انتخاب Perform Automatic Mapping، شبیه‌ساز به‌طور خودکار دکمه‌های فیزیکی را شناسایی و تنظیم خواهد کرد. این ویژگی خطای انسانی در تنظیم دستی دکمه‌ها را حذف می‌کند. همچنین امکان مخفی کردن کنترل‌های لمسی هنگام اتصال کنترلر فیزیکی وجود دارد که فضای دید بیشتری به کاربر می‌دهد.

شبیه‌سازی پلی استیشن ۲؛ تکامل از AetherSX2 به NetherSX2

شبیه‌سازی PS2 روی اندروید مسیری پرفراز و نشیب را طی کرده است. در حالی که تا سال ۲۰۲۱ اجرای روان بازی‌های PS2 روی موبایل یک رویا به نظر می‌رسید، انتشار AetherSX2 همه چیز را تغییر داد. با این حال، توقف توسعه این نرم‌افزار و افزودن تبلیغات در نسخه‌های نهایی، جامعه کاربری را به سمت پروژه‌ای جدید به نام NetherSX2 سوق داد.

تحلیل وضعیت: چرا NetherSX2؟

نرم‌افزار AetherSX2 بر پایه کدهای متن‌باز شبیه‌ساز کامپیوتر PCSX2 ساخته شد و عملکردی خیره‌کننده داشت. اما پس از مدتی، توسعه‌دهنده اصلی پروژه را رها کرد و نسخه‌های موجود در گوگل پلی با تبلیغات و کاهش عملکرد مواجه شدند. NetherSX2 یک اپلیکیشن مستقل نیست، بلکه مجموعه‌ای از اصلاحات (Patch) است که روی فایل APK اصلی AetherSX2 اعمال می‌شود. این پروژه اهداف زیر را دنبال می‌کند: حذف کامل تبلیغات و سرویس‌های ردیابی مزاحم. بازگرداندن پشتیبانی از لانچرها (Frontend) که در نسخه‌های آخر AetherSX2 حذف شده بود. بروزرسانی پایگاه داده تنظیمات بازی‌ها (GameDB) برای اعمال خودکار بهترین تنظیمات برای هر بازی. رفع باگ‌های خاص در بازی‌هایی مانند سری Metal Gear Solid و Gran Turismo.

مهندسی BIOS: انتخاب هوشمندانه

برخلاف PS1، نسخه BIOS در PS2 تأثیر زیادی بر سازگاری دارد. فایل‌های BIOS متعددی در اینترنت موجود است، اما تحقیقات نشان می‌دهد که مدل‌های Slim، به‌ویژه SCPH-90001 (نسخه آمریکا) و SCPH-70012، بالاترین نرخ سازگاری را با NetherSX2 دارند. این بایوس‌ها مشکلات کمتری در اجرای بازی‌های دومنظوره (PS1/PS2) دارند و پایداری بیشتری در بوت شدن نشان می‌دهند. فایل‌های بایوس باید در پوشه bios در دایرکتوری کاری شبیه‌ساز قرار گیرند تا توسط نرم‌افزار شناسایی شوند.

معمای PPSS22؛ راه‌حلی ساده یا انتخابی پرخطر؟

در کنار نام‌های بزرگی همچون AetherSX2 و NetherSX2، اپلیکیشنی با نام PPSS22 در فروشگاه گوگل پلی وجود دارد که به‌دلیل دسترسی آسان، توجه بسیاری از کاربران عادی را جلب کرده است. با این حال، بررسی‌های فنی و گزارش‌های جامعه کاربری نشان‌دهنده حقایق مهمی درباره این نرم‌افزار است که باید پیش از نصب آن‌ها را مدنظر قرار دهید.

ماهیت نرم‌افزار و منشا کد

برخلاف NetherSX2 که توسط جامعه توسعه‌دهندگان و با شفافیت کامل توسعه پیدا می‌کند، تحلیل‌ها نشان می‌دهد که PPSS22 به احتمال بسیار زیاد یک کلون یا نسخه دستکاری شده از کدهای قدیمی AetherSX2 یا DamonPS2 است. این اپلیکیشن با استفاده از لوگو و رابط کاربری مشابه PCSX2 سعی در جلب اعتماد کاربران دارد، اما پشتوانه فنی مستقل ندارد. بسیاری از گزارش‌ها نشان می‌دهند که این نرم‌افزار صرفا کدهای منبع‌باز قدیمی را بسته‌بندی کرده و با افزودن تبلیغات درون‌برنامه‌ای منتشر کرده است.

مزایا و معایب: چرا برخی آن را انتخاب می‌کنند؟

تنها مزیت رقابتی PPSS22، سهولت دسترسی است. از آن‌جایی که NetherSX2 نیازمند فرآیند پچ کردن دستی است و نسخه اصلی AetherSX2 نیز از پلی‌استور حذف شده یا دارای تبلیغات است، کاربرانی که دانش فنی کافی برای سایدلود (Sideload) کردن اپلیکیشن‌ها را ندارند، به سراغ PPSS22 می‌روند. با این حال، نکات منفی آن قابل توجه است:

• تبلیغات مزاحم: گزارش‌های متعددی از وجود تبلیغات آزاردهنده در منوها و حین اجرای بازی وجود دارد.
• عدم به‌روزرسانی هسته: از آن‌جایی که این نرم‌افزار بر پایه نسخه‌های قدیمی شبیه‌سازهای اصلی بنا شده، از بهبودهای عملکردی و رفع باگ‌های جدیدی که در NetherSX2 وجود دارد، بی‌بهره است.
• نگرانی‌های امنیتی: نمی‌توان نسبت به امنیت داده‌ها و کدهای مخفی احتمالی در چنین اپلیکیشن‌های کلون شده‌ای مطمئن بود.

اگرچه PPSS22 ممکن است بازی‌ها را اجرا کند و عملکردی مشابه نسخه‌های قدیمی AetherSX2 داشته باشد، اما به عنوان یک گزینه استاندارد توصیه نمی‌شود. استفاده از NetherSX2 با وجود پیچیدگی نصب اولیه، تجربه‌ای امن‌تر، سریع‌تر و بدون تبلیغات را تضمین می‌کند.

PPSSPP؛ پادشاه بی‌رقیب PSP

در حالی که صحبت از کنسول‌های خانگی پلی استیشن داغ است، نباید یکی از موفق‌ترین پروژه‌های شبیه‌سازی تاریخ یعنی PPSSPP را فراموش کرد. این شبیه‌ساز که وظیفه اجرای بازی‌های کنسول دستی PlayStation Portable (PSP) را بر عهده دارد، به سطحی از تکامل رسیده که تقریبا روی هر دستگاه اندرویدی قابل اجراست و تجربه‌ای بهتر از کنسول اصلی ارائه می‌دهد.

معماری HLE و بی‌نیازی از BIOS

برخلاف شبیه‌سازهای PS1 و PS2 که برای عملکرد صحیح نیازمند فایل‌های BIOS استخراج شده از کنسول هستند، PPSSPP از روش High Level Emulation (HLE) استفاده می‌کند. این یعنی سیستم‌عامل داخلی PSP را شبیه‌سازی می‌کند و نیازی به فایل BIOS خارجی ندارد (هرچند می‌توان از آن استفاده کرد). این ویژگی باعث شده تا نصب و راه‌اندازی آن برای کاربران بسیار ساده‌تر باشد.

• آموزش آپدیت کردن پلی استیشن 5

نسخه طلایی  در برابر نسخه آبی

در گوگل پلی استور دو نسخه از این برنامه وجود دارد: نسخه رایگان (آبی) و نسخه پولی (طلایی). بر اساس مستندات رسمی و بررسی‌ها، هیچ تفاوت عملکردی یا ویژگی فنی خاصی بین این دو نسخه وجود ندارد. نسخه طلایی صرفا راهی برای حمایت مالی از هنریک ریدگارد، توسعه‌دهنده اصلی پروژه است. تمامی ویژگی‌های گرافیکی و سیستمی در هر دو نسخه یکسان هستند.

تنظیمات بهینه برای سال ۲۰۲۵

برای دستگاه‌های مدرن اندرویدی، استفاده از تنظیمات زیر در PPSSPP توصیه می‌شود تا بالاترین کیفیت را دریافت کنید:

• Backend: در اکثر دستگاه‌های جدید با چیپست Snapdragon، انتخاب Vulkan بهترین عملکرد و کمترین مصرف باتری را دارد. اما در دستگاه‌های قدیمی‌تر یا برخی مدل‌های خاص، OpenGL ممکن است پایدارتر باشد.
• Rendering Resolution: برای گوشی‌های پرچم‌دار و میان‌رده قوی، تنظیم رزولوشن روی 4x PSP (1080p) یا حتی بالاتر، تصویری خیره‌کننده ارائه می‌دهد. این شبیه‌ساز قابلیت ارتقای بافت‌ها را نیز دارد که بازی‌های قدیمی را با ظاهری مدرن نمایش می‌دهد.

بهینه‌سازی پیشرفته و تنظیمات عملکرد

حتی با بهترین شبیه‌ساز، اجرای بازی‌های سنگین PS2 روی سخت‌افزار موبایل نیازمند تنظیم دقیق پارامترهای سیستمی است. این بخش به بررسی عمیق تنظیماتی می‌پردازد که مرز بین یک تجربه لگ‌دار و گیم‌پلی روان ۶۰ فریم را تعیین می‌کنند.

مدیریت چرخه پردازنده

مهم‌ترین ابزار برای اجرای بازی‌ها روی گوشی‌های غیرپرچمدار، دستکاری در سرعت کلاک Emotion Engine است. این تنظیمات در بخش System Settings قرار دارند:

• EE Cycle Rate: این گزینه سرعت کلاک پردازنده مجازی را تعیین می‌کند. مقدار پیش‌فرض صددرصد (0) است. برای دستگاه‌های ضعیف‌تر یا بازی‌های بسیار سنگین، کاهش این مقدار به ۷۵ درصد (-1) یا ۶۰ درصد (-2) می‌تواند موجب افت سرعت پردازش شده و فشار را از روی CPU گوشی بردارد.
• EE Cycle Skip: این گزینه به شبیه‌ساز اجازه می‌دهد تا برخی از چرخه‌های پردازشی را نادیده بگیرد. تنظیم آن روی Mild Underclock (1) در ترکیب با تنظیم بالا، موثرترین روش برای افزایش نرخ فریم در دستگاه‌های میان‌رده است.

رندرینگ گرافیکی و Vulkan

در سال ۲۰۲۵، استفاده از Vulkan به عنوان GPU Renderer یک الزام است. درایورهای Vulkan بار پردازشی بسیار کمتری نسبت به OpenGL دارند؛ به‌خصوص در چیپست‌های گرافیکی Adreno (موجود در پردازنده‌های Snapdragon) و Mali. همچنین، فعال کردن گزینه‌های Multi-Threaded VU1 (استفاده از رشته‌های پردازشی چندگانه برای واحد برداری ۱) و Instant VU1 می‌تواند عملکرد را به‌شدت بهبود ببخشد.

راهکارهای اختصاصی برای بازی‌های خاص

برخی بازی‌ها نیازمند تنظیمات خاص  هستند. NetherSX2 امکان ایجاد پروفایل جداگانه برای هر بازی را فراهم می‌کند.

• بازی‌های سنگین (مثل God of War II): کاهش رزولوشن به 1x یا 1.5x، فعال‌سازی Hardware Readbacks روی حالت Disabled یا Unsafe می‌تواند مانع ایجاد گلوگاه شود.
• مشکلات بافت و سایه: در بازی‌هایی نظیر Jak & Daxter یا Gran Turismo، ممکن است با مشکلاتی نظیر چشم‌های سیاه یا سایه‌های شکسته روبه‌رو شوید. NetherSX2 بسیاری از این موارد را به‌صورت خودکار در دیتابیس خود حل کرده، اما گاهی تغییر تنظیمات Blending Accuracy به سطح بالاتر (High/Ultra) ضروری است.

اکوسیستم و ملاحظات حقوقی

شبیه‌سازی تنها به نرم‌افزار محدود نمی‌شود؛ سخت‌افزار ورودی و مسائل قانونی در این موضوع نیز نقش کلیدی دارند.

تحلیل تاخیر ورودی (Input Lag) و کنترلرها

بازی‌های نسل ششم (PS2) اغلب نیازمند واکنش‌های سریع و دقیق هستند. استفاده از کنترلرهای لمسی (On-screen controls) به‌دلیل فقدان بازخورد لمسی و پوشاندن صفحه نمایش، تجربه کاربری را چالش‌برانگیز می‌کند. داده‌ها نشان می‌دهند که استفاده از کنترلرهای متصل به پورت USB-C (مانند Gamesir X2 Pro یا Backbone One) بهترین گزینه است، زیرا موجب از بین رفتن تاخیر بلوتوث می‌شود. با این حال، کنترلرهای بلوتوثی باکیفیت نظیر DualShock 4 یا Xbox Controller نیز با تاخیر بسیار ناچیز قابل استفاده هستند. در تنظیمات شبیه‌ساز، گزینه Macro و Deadzone آنالوگ‌ها باید دقیق تنظیم شود تا حرکات شخصیت‌ها در بازی طبیعی باشد.

جنبه‌های حقوقی و دامپینگ BIOS

شبیه‌سازی به خودی خود قانونی است، اما توزیع و دانلود فایل‌های BIOS و ISO بازی‌ها مشمول قوانین کپی‌رایت می‌شود. سونی فایل BIOS را بخشی از مالکیت معنوی خود می‌داند. روش کاملا قانونی برای تهیه این فایل‌ها، استفاده از کنسول شخصی و استخراج (Dump) فایل بایوس است. ابزارهایی وجود دارند که اجازه می‌دهند با استفاده از یک فلش مموری و کنسول PS2، فایل بایوس استخراج شود. همچنین، جامعه کاربری روش‌هایی برای استخراج بایوس از فریمور PS3 (که شامل شبیه‌ساز داخلی PS2 است) با استفاده از نرم‌افزار RPCS3 روی کامپیوتر ابداع کرده‌اند که راهکاری جایگزین و خلاقانه محسوب می‌شود.

تاریخچه و حس نوستالژیک

نمی‌توان از شبیه‌سازی سخن گفت و به جنبه‌های احساسی آن اشاره نکرد. صدای استارتاپ (Startup Sound) پلی استیشن ۱ که توسط تاکافومی فوجیساوا طراحی شده، یکی از نمادین‌ترین صداها در تاریخ برندینگ صوتی است. این صدا به گونه‌ای طراحی شده بود که حس ورود به سینما و آغاز یک اتفاق هیجان‌انگیز را تداعی کند. شبیه‌سازها با وفاداری کامل این پروسه بوت شدن را بازسازی می‌کنند تا تجربه‌ای نوستالژیک را برای کاربران به ارمغان آورند.

جمع‌بندی

در سال ۲۰۲۵، پلتفرم اندروید به‌لطف پیشرفت‌های سخت‌افزاری و تکامل نرم‌افزاری، به یک موزه زنده و تعاملی برای تاریخ پلی استیشن تبدیل شده است. DuckStation با بهره‌گیری از تکنیک‌های اصلاح هندسی PGXP، تجربه پلی استیشن ۱ را از محدودیت‌های لرزش تصویر نجات داده و آن را با وضوح بالا بازآفرینی کرده است. در سوی دیگر، NetherSX2 با رویکردی جامعه‌محور، میراث AetherSX2 را حفظ کرده و توانسته اجرای پیچیده‌ترین بازی‌های PS2 را روی سخت‌افزارهای متنوع امکان‌پذیر کند. اضافه شدن PPSSPP به این مجموعه نیز تضمین می‌کند که تمامی نسل‌های کلاسیک سونی، از خانگی تا پرتابل، با بالاترین کیفیت در جیب شما باشند.

این بود آموزش اجرای بازی های قدیمی پلی استیشن روی اندروید. امیدواریم این مقاله برای شما مفید واقع شده باشد. نظر شما درباره این راهکارها چیست؟ شما از چه طریقی بازی‌های قدیمی سونی را روی گوشی موبایل‌تان اجرا می‌کنید؟ نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

سوالات متداول

آیا برای اجرای روان بازی‌های PS2 روی اندروید حتما به یک گوشی پرچم‌دار جدید نیاز است؟

• خیر، لزوما نیازی به جدیدترین و گران‌ترین گوشی پرچم‌دار نیست. اگرچه پردازنده‌های قدرتمندتر امکان افزایش رزولوشن را می‌دهند، اما با استفاده از شبیه‌ساز NetherSX2 و اعمال تنظیمات بهینه‌سازی مانند کاهش EE Cycle Rate به ۷۵ درصد یا ۶۰ درصد و انتخاب رندرکننده Vulkan، بسیاری از گوشی‌های میان‌رده با پردازنده‌های مدرن (مانند سری Snapdragon 7 Gen یا MediaTek Dimensity 8000) نیز قادر به اجرای روان اکثر بازی‌ها با سرعت قابل‌قبول هستند.

تفاوت اصلی بین AetherSX2 و NetherSX2 چیست و چرا باید فرآیند پیچیده نصب NetherSX2 را طی کرد؟

• NetherSX2 در واقع نسخه‌ای اصلاح‌شده و بهبودیافته از AetherSX2 است. توسعه‌دهنده اصلی AetherSX2 پروژه را متوقف کرده‌اند و باید بگوییم که نسخه‌های آخر این برنامه حاوی تبلیغات بود. نه‌تنها در NetherSX2 خبری از تبلیغات نیست، بلکه مشکلات ناسازگاری با لانچرها نیز حل شده، پایگاه داده تنظیمات بازی‌ها برای سازگاری بهتر به‌روزرسانی شده‌اند و باگ‌های مختلف هم از بین رفته‌اند.

تفاوت نسخه طلایی و معمولی PPSSPP چیست؟

• هیچ تفاوت عملکردی یا ویژگی فنی خاصی بین نسخه رایگان (آبی) و نسخه پولی (طلایی) PPSSPP وجود ندارد. نسخه طلایی صرفا برای حمایت مالی از توسعه‌دهنده پروژه است و تمام قابلیت‌ها در نسخه رایگان نیز در دسترس هستند.